பர்தானிய்யத்திலோ ஸுப்ஹானியெத்தெனப்
பகர் பரா மரமதனிலோ
பற்பல விதங் கொண்ட அஃயானியத்திலோ
பரிபூரணந்தன்னிலோ
அரிதான தாத்திலோ அலிபெனுஞ் சுகவாரி
யாவும் நுக்தாவதனிலோ
அஹ்லுல் உலாவான ஆலமலகூத்திலோ
ஆலம் அஸ்பல் தன்னிலோ
குறிகுணாத் தீதவட்டாங்கயோகத்திலோ
கோடானு கோடி மறையாற்
கூறரிய சிவராசயோகத்திலோ வருட்
குறையாப் பெருங்கடலிலோ
நரலை நிகரருளாளனே நீயிருப்பதிந்
நாயினேற் கருள் செய்குவாய்
நற்குணங்குடி கொண்ட பாதுஷாவான குரு
நாதன் முஹ்யித்தீனே!

———————————–

அண்ட கோடிகளுமோர் பந்தெனக் கைக்குள்
ளடக்கி விளையாட வல்லீர்
அகிலமீரேழினையுமாடுங்கறங்கு போ
லாட்டி விளையாட வல்லீர்
மண்டலத் தண்டரையழைத்தரு கிருத்தியே
வைத்து விளையாட வல்லீர்
மண்ணகமும், விண்ணகமுமணுவைத்துளைத்ததின்
மாட்டி விளையாட வல்லீர்
கண்டித்த கடுகிலெழுகடலைப் புகட்டிக்
கலக்கி விளையாட வல்லீர்
கருதரிய சித்தலாம் வல்ல நீரடிமையென்
கண்முன் வருசித்தில்லையோ
நண்டளந்திடு நாழியாவனோ தேவரீர்
நல்லடிக்களாக்கியும்
நற்குணங் குடி கொண்ட பாதுஷாவான குரு
நாதன் முஹ்யித்தீனே!
—–

ஐயோ வெனைப் போலுமாபெரும் பாவியிவ்
வகிலத்தி லெங்குமிலையே
அநியாய மனியாய மென்பெரும் பாதகம்
யார் பால் எடுத்தோதுவேன்
மையான கண்ணியர் வலைக்குள்ளகப்பட்ட
மாபாவி நீ பாவியான்
மஹ்பூபு ஸுப்ஹானியான வுமை நாடாத
மடமை குடி கொண்ட பாவி
பொய்யான வாழ்வதனை மெய்யாக நம்பியுன்
பொன்னடி மறந்த பாவி
பொல்லார்கள் நேசமேயல்லாது நல்லோர்
புறக்கணித்திட்ட பாவி
நையுமோர் பொய்யுலகனாகியேயுமதடிமை
நாயினுங்கடையாவனோ
நற்குணங்குடி கொண்ட பாதுஷாவான குரு
நாதன் முஹ்யித்தீனே!

குணங்குடியில் பிறந்து சென்னை ராயபுரத்தில் அடக்கம் பெற்று வாழ்கின்ற அதி சங்கைக்குரிய அல் ஆலிமுல் பாழில் அப்துல் காதிர் ஞானப் புலவர், ஞான மகான், ஆஷிகே முஹ்யித்தீன் அப்துல் காதிர் றஹிமஹுல்லாஹ் அவர்களின் மேற்கண்ட பாடல்கள் அவர்களின் பாடல் தொகுப்பில் இடம் பெற்ற பாடல்களாகும்.

மேற்கண்ட அவர்களின் பாடல்களில் முதலாம் பாடலில் இறைவனைப் புகழ்கிறார்கள். இரண்டாம் பாடலில் குத்புல் அக்தாப் முஹ்யித்தீன் அப்துல் காதிர் எனும் தனது ஞானகுருவை விழித்து அவர்களின் வல்லமையை இயம்புகிறார்கள். மூன்றாவது பாடலில் தன்னை இழிவு படுத்திப் பாடியுள்ளார்கள்.

நான் சிறுவனாயிருந்த காலத்திலிருந்தே குணங்குடி மஸ்தான் அவர்கள் மீது எனக்கு ஒருவகை “மஹப்பத்” அன்பு இருந்து வந்தது. சுமார் 70 வருடங்களுக்கு முன் அதாவது 1953ம் ஆண்டளவில் மஸ்தான் அவர்களின் பாடல் புத்தகமொன்று எனது தந்தையின் அலுமாரியில் இருந்து எடுத்து அதை தினமும் படித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

ஒரு நாள் நான் பாடிக் கொண்டிருந்த சமயம் என் தந்தை என் தாயை அழைத்து மஸ்தான் ஸாஹிபுவின் பாடல் கேட்கிறதே! யார் பாடுகிறார்? என்று கேட்டபோது உங்கள் மகன்தான் பாடுகிறான் என்றார்கள் என் தாய். தந்தை ஒன்றுமே சொல்லவில்லை. தந்தையின் மௌனம் எனக்கு அனுமதி வழங்கியது போலிருந்தது. அன்று முதல் மஸ்தான் அவர்களின் பாடல்களைப் பாடுவதை நான் வழக்கமாக்கிக் கொண்டேன்.

நான் சிறுவனாயிருந்த காலத்தில் மஸ்தான் ஸாஹிபு அவர்களின் பாடல் புத்தகத்தை வயோதிபர்கள் மட்டுமே வாசிப்பார்கள். பாடுவார்கள். அப்பாடல் நூலை இளைஞர்கள் பார்க்காமல் முதியவர்கள் அவர்களைத் தடை செய்வார்கள். தொடர்ந்து அவர்களின் நூலை – பாடலைப் பாடி வருபவர்கள் உலகைத் துறந்து துறவியாகிவிடுவார்கள் என்ற ஓர் அபிப்பிராயம் அக்காலத்தில் இருந்து வந்தது.

மஸ்தான் அப்பா அவர்கள் மேற்கண்ட அவர்களின் இரண்டாவது பாடலில் குத்பு நாயகம் முஹ்யித்தீன் அப்துல் காதிர் ஜீலானீ நாயகம் அவர்களின் வல்லமைகள் பற்றிக் கூறியுள்ளார்கள். அவர்கள் எவ்வாறு சொல்கிறார்கள் என்பதைக் கவனிப்போம்.

அண்ட கோடிகள் அனைத்தையும் அதாவது சகல படைப்புக்களையும் பந்துபோல் தங்களின் கைக்குள்ளடக்கி விளையாடும் சக்தியுள்ளவர்கள் என்று அவர்களைப் புகழ்கிறார்கள். இவ்வாறு புகழ்வதற்குத் தகுதியுள்ளவன் அல்லாஹ் மட்டுமேயாவான். வேறு எவராலும் அவ்வாறு செய்ய முடியாது. அல்லாஹ்வினால் மட்டும் செய்யக் கூடிய ஒரு விடயத்தை அவனின் படைப்புடன் சேர்த்துச் சொல்வது விசுவாசத்திற்கு முரணானதுமாகும். அது மட்டுமல்ல. இவ்வாறு சொல்வது கொள்கை அடிப்படையில் முற்றிலும் பிழையானதாகும். ஏனெனில் அல்லாஹ் தவிர வேறு எவராலும் சர்வ சிருட்டிகளையும் பந்து போல் கைக்குள்ளடக்க முடியாது. இப்படியொரு சக்தி மனிதனுக்கு உண்டு என்று சொல்வது “ரித்தத்” மத மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் சொல்லாகும். மஸ்தான் அவர்கள் குத்பு நாயகமவர்களை அவ்வாறு புகழவில்லை என்றாலும் கூட குத்பு நாயகம் அவர்கள் தன்னைப் பற்றிச் சொல்வதைக் கவனியுங்கள்.

بِلَادُ اللهِ مُلْكِيْ تَحْتَ حُكْمِيْ – وَوَقْتِيْ قَبْلَ قَبْلِيْ قَدْ صَفَا لِيْ

அல்லாஹ்வின் தேசங்கள் எனது சொத்தாகும். அவை எனது ஆட்சியின் கீழ் உள்ளன. எனது நேரம் நான் தோன்றுவதற்கு முன்னேயே எனக்குத் தெளிவாகிவிட்டது.

نَظَرْتُ إِلَى بِلَادِ اللهِ طُرًّا (جَمْعًا) – كَخَرْدَلَةٍ عَلَى حُكْمِ اتِّصَالِيْ

நான் இறைவனுடன் ஒன்றித்த தீர்ப்பின் படி சகல ஊர்களையும், தேசங்களையும் ஒரு கடுகைப் பார்ப்பது போல் பார்க்கிறேன்.

மேற்கண்டவாறு குத்பு நாயகம் சொல்லியுள்ளார்கள். இவ்வாறு அல்லாஹ்வால் மட்டுமே சொல்ல முடியும். ஏனெனில் இவ்வாறு செய்யும் சக்தி அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமே உண்டு.

அல்லாஹ்வால் மட்டும் செய்யக் கூடிய வேலைகளை என்னால் செய்ய முடியும் என்று ஒருவர் சொன்னால் அவர் யார்? இதற்கு எவ்வாறு “பத்வா” கொடுக்க வேண்டும்?

இவ்வாறு சொன்னதை மற்றவர்கள் பாடுகிறார்களே இவர்களுக்கு எவ்வாறு “பத்வா” கொடுக்க வேண்டும்? எல்லாம் அல்லாஹ் என்று சொன்னவனும், அவ்வாறு நம்பினவர்களும் “முர்தத்” மதம் மாறியவர்கள் என்றால் மேற்கண்டவாறு சொன்ன குத்பு நாயகம் அவர்களும், அவர்களின் “தரீகா” வழி நடப்பவர்களும் யார்?

மஸ்தான் அப்பா மேற்கண்டவாறு சொல்லிவிட்டு அதையடுத்து என்ன சொல்கிறார்கள் என்பதையும் கவனியுங்கள்.

அகிலமீரேழினையும் ஆடுங்கறங்கு போல் ஆட்டி விளையாட வல்லீர் என்று புகழ்கிறார்கள்.

ஈரேழு – பதினாலு உலகங்களையும் ஆடும் விசிறி போல் ஆட்டி விளையாடும் ஆற்றல் அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமே உண்டு. அவ் ஆற்றல் தனக்கு இருப்பதாக அல்லது இன்னொருவருக்கு இருப்பதாக ஒருவன் சொன்னால் அவனுக்கு எவ்வாறு “பத்வா” வழங்க வேண்டும்? அவன் சொன்னதைச் சரிகண்டவர்களுக்கும் எவ்வாறு “பத்வா” வழங்க வேண்டும்?

இதையடுத்து மஸ்தான் அப்பா என்ன சொன்னார்கள் என்பதை கவனிப்போம்.

மண்டலங்கள் அனைத்தையும் அழைத்து அவற்றுடன் விளையாடும் ஆற்றல் கொண்டவர்கள் என்று குத்பு நாயகம் அவர்களை மஸ்தான் வர்ணிக்கின்றார்கள்.

மண்டலங்களை அழைத்து அவற்றுடன் விளையாடும் ஆற்றல் அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமே உண்டு. வேறு எவருக்கும் இது சாத்தியமானதன்று. இந்நிலை, இவ் ஆற்றல் குத்பு நாயகமவர்களுக்கு உண்டு என்று சொன்னவன் யார்? அவனுக்கு என்ன “பத்வா”?

மண்ணகம், விண்ணகம் இரண்டையும் ஓர் அணுவைத்துளைத்து அதனுள் செலுத்தி விளையாடும் வல்லமையுண்டு என்று மஸ்தான் குத்பு நாயகமவர்களை வர்ணிக்கின்றார்கள். இது அல்லாஹ்வால் மட்டுமே முடியும். அல்லாஹ்வால் மட்டும் முடியுமான ஒன்று ஒரு படைப்பாலும் முடிந்ததே என்று சொன்னவனுக்கு எவ்வாறு “பத்வா” வழங்க வேண்டும்?

சிறிய கடுகு ஒன்றில் ஏழு கடல்களையும் செலுத்தி அதைக் கலக்கி விளையாடும் சக்தி அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமே உண்டு. இத்தன்மை படைப்புக்கு உண்டு என்று சொன்னவன் யார்? அவனுக்கு எவ்வாறு “பத்வா” வழங்கலாம்?

எல்லா சித்தும் செய்வதற்கு சக்தி பெற்ற குத்பே முஹ்யித்தீனே என் கண்முன் காட்சி தாருங்களேன். வருவீர்களா?

நண்டளக்கும் நேரமாகிவிடுமோ இப்பாக்கியம் நான் பெறுவதற்கு? எவராலும் நண்டை அளந்து கொண்டே இருக்கலாம். அதை அளந்து முடிக்க இயலாது. என்னை நல்லடிக்களாக்கி அருள்புரியுங்கள் முஹ்யித்தீனே! என்று பாடலை முடித்துள்ளார் மஸ்தான் அவர்கள்.

மஸ்தான் சொல்வது சரிதான். அதில் பிழையொன்றுமில்லை என்று “பத்வா” வியாபாரிகள் கூறுவார்களாயின் அவர்களின் கூற்றுப்படி எல்லா வல்லமையும் எல்லாருக்குமுண்டு என்று முடிவு செய்து இதற்கு மாறாக சட்டம் சொல்லும் நூல்களையெல்லாம் ஒன்று சேர்த்து “பத்வா” வியாபாரிகள் பார்க்க எரித்துச் சாம்பலாக்குவோம்.

இல்லை. அல்லாஹ்வால் மட்டும் செய்யக் கூடியதை வேறு எவராலும் செய்ய முடியாதென்றும், அவ்வாறு சொன்னவனும், நம்பினவனும் “காபிர்”கள் என்று “பத்வா” வழங்குவார்களாயின் குத்பு நாயகத்தை அவ்வாறு வர்ணித்த மஸ்தானும், அவர் சொன்னதை நம்பி அவ்வாறு குத்பு நாயகமவர்களை அறபு மொழியிலோ, வேறெந்த மொழியிலோ சொன்னோர் அனைவரும் “காபிர்”கள் என்று முடிவு செய்வோம்.

குத்பு நாயகமவர்களின் காதிரிய்யா தரீகாவைச் சேர்ந்த அனைவரும் “காபிர்”கள் என்று அவர்களே பகிரங்கமாக “பத்வா” வழங்கட்டும்.

குத்பு நாயகம் மட்டும் மேற்கண்ட வல்லமை பெற்றவர்கள் என்று “தரீகா”வாதிகள் நம்பவில்லை. அனைத்து “தரீகா”வின் ஷெய்குமார், தாபகர்கள் அனைவரும் அவ்வாறு வல்லமை பெற்றவர்கள் என்றே கூறுகிறார்கள். நம்புகிறார்கள்.

எனவே, “தரீகா”காரர்கள் அனைவரும் முர்தத்துகள் தான் என்று அவர்கள் ஒரு “பத்வா” கொடுத்துவிட்டார்களாயின் இலங்கை நாட்டில் முஸ்லிம்களின் சனத்தொகை குறைந்துவிடும். நம் நாட்டில் முஸ்லிம்களின் சனத் தொகையை குறைப்பதற்கு முஸ்லிம்கள் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட திருமணம் செய்யலாகாதென்று அரசு சட்டம் கொண்டு வரத் தேவையில்லை. ஒரு “பத்வா’வின் மூலமே முஸ்லிம்களின் சனத் தொகையை குறைத்துவிடலாம்.

இதேபோல் அறவே தொழாதவர்களையெல்லாம் கொலை செய்ய வேண்டுமென்ற இஸ்லாமிய சட்டத்தை கருத்திற் கொண்டு “பத்வா” வியாபாரிகள் அவ்வாறு ஒரு “பத்வா” வழங்கினால் எந்த ஒரு சிரமுமின்றியும், செலவின்றியும் முஸ்லிம்களின் சனத்தொகையை குறைத்தும் விடலாம். யஹூதிகளின் திட்டமும் இதுவேதான்.

முற்றும்

(பல்லவி)
சூத்திரப் பாவை கயிறற்று விழுமுன்
சூக்ஷக் கயிற்றினைப் பாரடா – அதி
சூக்ஷக் கயிற்றினைப் பாரடா

(அனு பல்லவி)
நேத்திரம் ரண்டினும் நேரேயிலங்கிய
நீடொளி போன்றது தேடரிதாகிய
காத்திரமுள்ளது யாவும் பொதிந்தது
கையிலுங் காலிலு மெட்டப் படாததோர் (சூத்திரப்)

(சரணங்கள்)
சாத்திரவேதஞ் சதகோடி கற்றாலும்
சமயநெறிகளி னாசாரம் பெற்றாலும்
பாத்திரமேந்திப் புறத்திலலைந்தாலும்
பாவனை யாலுட லுள்ளமுலைந்தாலும்
மாத்திரையேனு மெமன்வரு மப்போது
மற்றொன் றுதவா துதவாதுதவாது
சூத்திரமாகிய தோணி கவிழுமுன்
சுக்கானை நேர் படுத் திக்கணமே சொன்னேன் (சூத்திரப்)

உற்றுற வின்முறை யார் சூழ்ந்திருந்தென்ன
ஊருட் சனங்களெல் லாரும் பணிந்தென்ன
பெற்றாரும் பெண்டீரும் பிள்ளையிருந்தென்ன
பேணும் பெருஞ்செவ்வ வாணவத் தாலென்ன
கத்தன் பிரிந்திடிற் செத்த சவமாச்சு
காணாது காணாது கண்டதெல்லாம் போச்சு
எத்தனை பேர் நின்று கூக்குரலிட்டாலும்
எட்டாமற் போய்விடுங் கட்டையல்லோ விந்தச் (சூத்திரப்)

மாயாப் பிறவி வளையை யடைந்திட
மாறாத்தியான மனத்தி னினைத்திடக்
காயா புரிக்கோட்டை கைக்கு ளகப்படக்
காணு மணிச்சுடர் தானே விளங்கிட
ஆயுமறிவுடன் யோகத்தினா லெளும்
ஆனந்தத் தேனையுண் டன் புடனே தொழும்
தாயா யுலகத்தை யீன்ற குணங்குடித்
தற்பரனைக் கொண்டு வப்புடனே சென்று (சூத்திரப்)

குணங்குடி மஸ்தான் ஸாஹிப் (1792 – 1838: சென்னை) ஓர் இஸ்லாமிய தமிழ் அறிஞர். இவர் பல இசை உணர்வு மிக்க பாடல்களை எழுதியுள்ளார். இவர் தமிழ் சித்த மரபினரில் ஒருவராகவும் கருதப்படுகிறார்.

குணங்குடி மஸ்தான் ஸாஹிப் இராமநாதபுரம் தொண்டிக்கு வடமேற்கில் பத்து மைல் தொலைவிலுள்ள குணங்குடி என்னும் சிற்றூரில் 1792 ஆம் ஆண்டு பிறந்தார். இவருக்குப் பெற்றோர் இட்ட பெயர் “சுல்தான் அப்துல் காதிர்” என்பதாகும். இளமையிலேயே குர்ஆன் மற்றும் இஸ்லாமிய சமய சாத்திரங்களைக் கற்றுணர்ந்து “ஆலிம்” (சமயக் கல்வி அறிஞர்) என்னும் பட்டம் பெற்றார்.

பற்றறுத்த உள்ளத்துடனும், தந்தையின் ஆசியுடனும் தம்முடைய பதினேழாவது வயதில் ஞானபூமியாகத் திகழ்ந்த கீழக்கரை சென்று அங்கு “தைக்காசாஹிபு” என்று அழைக்கப்பட்ட ஷெய்கு அப்துல் காதிர் லெப்பை ஆலிம் ஞானியிடம் மாணாக்கராக இருந்து சமய ஞானத்தையும், தவ வழிமுறைகளையும் கற்றுத் தெளிந்தார். 1813 ஆம் ஆண்டில் அவர் திரிசிரபுரம் சென்று அங்கே மௌலவி ஷாம் சாஹிப் என்பவரிடம் தீட்சை பெற்று ஞானயோக நெறியில் ஆழ்ந்தார். பின்னர் சிக்கந்தர் மலையென அழைக்கப்படும் திருப்பரங்குன்றம் சென்று அங்கே நாற்பது நாட்கள் “கல்வத்” எனப்படும் யோக நிட்டையில் ஆழ்ந்தார். பின்னர் அறந்தாங்கிக்கு அருகிலுள்ள கலகம் என்ற ஊரில் ஆறு மாதங்களும், தொண்டியில் அவருடைய தாய் மாமனாரின் ஊரான வாழைத்தோப்பில் நான்கு மாதங்களும் தங்கி நிட்டை புரிந்தார். இவ்வாறே சதுரகிரி, புறாமலை, நாகமலை, ஆனைமலை போன்ற மலைகளிலும், காடுகளிலும், நதிக்கரைகளிலும் தங்கித் தவம் புரிந்தார்.

இறைகாதலால் முற்றும் கவரப்பட்டவராகவும், தெய்வீகக் காதல் போதையில் வெறியேறியவராகவும் அவர் இருந்ததால் உலகநடை நீங்கி பித்தநடை கொண்டார். குப்பைமேடுகள் கூட அவர் குடியிருக்கும் இடங்களாகின. அவருடைய பித்தநடையையும் அற்புத சித்துகளையும் கண்ட மக்கள் அவரை “மஸ்தான்” என அழைக்கலாயினர். அப்பெயரே அவருக்கு நிலைத்துவிட்டது. (மஸ்த் என்ற பாரசீகச் சொல்லுக்கு போதைவெறி என்று பொருள். இறைகாதல் போதையில் வெறி பிடித்த ஞானியரை “மஸ்தான்” என அழைப்பது மரபு)

ஏழு ஆண்டுகள் இவ்வாறிருந்து, பின்னர் வடநாடு சென்று பலருக்கு ஞானோபதேசம் செய்தார். இறுதியில் சென்னையை அடைந்து இராயபுரத்தில் பாவாலெப்பை என்பவருக்கு உரிமையான, முட்புதர்களும் மூங்கிற் காடும் சப்பாத்திக்கள்ளியும் மண்டிக் கிடந்த இடத்தில் தங்கலாயினார். பாவாலெப்பை குணங்குடியாரின் மகிமை உணர்ந்து அவ்விடத்திலேயே அவருக்கு ஆச்சிரமம் அமைத்துக் கொடுத்தார். இங்கே வாழ்ந்தபோது யார் கண்ணிலும் படாமல் மறைந்திருந்து யோகநிட்டையில் ஆழ்ந்திருந்தார். சில வேளைகளில் தாம் இயற்றிய கீர்த்தனங்களைப் பாடிக்கொண்டு ஊர்வலமாகச் செல்வதுமுண்டாம். அப்படிச் செல்லும்போது ஒருமுறை அங்கப்பநாயக்கன் தெருவிலுள்ள “மஸ்ஜிதே மஃமூர்” என்ற பள்ளிவாசலுக்கும் வந்து சென்றதாகக் கூறுவர்.

குணங்குடியாரின் துறவு நிலையில் ஐயுற்ற சிலர் அவரது அரிய சித்துக்களைக் கண்ட பின்னர் அவரை மதித்துப் போற்றினர். அவரிடம் தீட்சை பெற்று பக்குவமடைந்தனர். அவ்வாறு தீட்சை பெற்றவர்களுள் அக்காலத்தில் சென்னையிலிருந்த ஆற்காடு நவாபும் ஒருவர். அவருடைய சீடர்களாக இஸ்லாமியர் மட்டுமன்றி இந்துக்களும் இருந்தனர். அவர்களில் மகாவித்துவான் சரவணப்பெருமாள் ஐயர், கோவளம் சபாபதி முதலியார் ஆகியோர் மிகப் பிரதானமானவர்களாக இருந்தனர்.

மஸ்தான் ஸாஹிப் 1838 ஆம் ஆண்டு (ஹிஜ்ரி 1254, ஜுமாதல் ஊலா 14ம் நாள் திங்கட்கிழமை வைகறை நேரம்) இவ்வுலக வாழ்வைத் துறந்தபோது அவருக்கு வயது நாற்பத்து ஏழு. அவர் தங்கியிருந்த இடத்திலேயே நல்லடக்கம் செய்யப்பட்டார். அவரை மக்கள் தொண்டியார் என்று அழைத்து வந்ததால் அவரிருந்த இடம் தொண்டியார்பேட்டை ஆயிற்று.

அவரின் அடக்கத்தலம் சென்றபோது…..

தொடரும்….

அந்நகரில் வாழ்ந்து வந்த அந்த குடும்பத்தைச் சார்ந்த காஜா செய்யிது அப்துல் அஜீஸ் அவர்களின் மகனார் செய்யிது கியாஸுத்தீன் அவர்கள் ஹழ்ரத் ஹஸன் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களின் வம்சாவழியில் தோன்றிய செய்யிது தாவூது என்ற பெரியாரின் அருமைத் திருமகள் உம்முல் வரா என்ற செய்யிதா மாஹினூரை மணமுடித்திருந்தனர்.

அவர்களுக்கு ஹிஜ்ரி 530 ஆம் ஆண்டு ரஜப் பிறை 14 (கி.பி.1116 ஏப்ரல் மாதம் 28 ஆம் நாள்) வெள்ளிக்கிழமை ஓர் ஆண் குழந்தை பிறந்தது. அந்தக் குழந்தைக்கு முயீனுத்தீன் (இஸ்லாத்தை வலுப் பெறச் செய்தவர்) என்று பெயரிட்டு அருமைபெருமையாக வளர்த்து வந்தனர்.

ஹாஜா முயீனுத்தீன் ஜிஷ்தி அவர்கள், நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்)அவர்களின் வழித் தோன்றல்களில் ஒருவராவார்கள்.

இச்சமயத்தில் தார்த்தாரியர் இஸ்ஃபஹான் மீது கடுமையான தாக்குதல் நடத்தி, அதனை நாசப்படுத்தி வந்தனர். எனவே செய்யிது கியாஸுத்தீன் ஹஸன் தம் குடும்பத்தினர்களுடன் அந்நகர் விட்டு நீங்கி குராஸானில் குடியேறினார்.

அவரின் அருமை மைந்தர் காஜா முயீனுத்தீன் ஜிஸ்தி அவர்கள் இளமையிலேயே மற்றச் சிறுவர்களை விட்டும் மாறுபட்டவர்களாக விளங்கினர். சின்னஞ்சிறு வயதிலேயே அவர்கள் அன்பு, இரக்கம், தயவு ஆகிய அரும்பெரும் குணங்கள் வாய்க்கப் பெற்றவர்களாக திகழ்ந்தனர்.

இளமையில் மற்றச் சிறுவர்களுடன் சேர்ந்து விளையாடச் செல்வதில்லை. மாறாக பள்ளி சென்று கல்வி பயின்றனர். ஒன்பது வயதிற்குள் குர்ஆன் முழுவதையும் மனனம் செய்து விட்ட அவர்கள், பின்னர் ஃபிக்ஹ் நூல்களையும், ஹதீது நூல்களையும் பயின்று தேர்ச்சியுற்றனர்.

அன்னனாரின் சிறுவயதிலேயே அவர்களின் அன்னை மறைந்து விட்டார்கள். அவர்கள் 15 வயதை எய்தியபோது அன்னாரின் தந்தையும் மறைந்து விட்டார்கள். அவர்களுக்கு தந்தை வழியாகத் தண்ணீர் இறைக்கும் காற்றாடியுடன் கூடிய பழத்தோட்டம் ஒன்று வாரிசு பாத்தியமாக கிடைத்தது. அதிலிருந்து கிடைத்த வருவாயைக் கொண்டு; எளிய முறையில் இனிதே வாழ்க்கை நடத்தி கொண்டிருந்தார்கள்.

தமக்கு சொந்தமான தோட்டத்தை விற்றுவிட்டு கல்வி தேடி சமர்கந்த், புகாரா நோக்கி பயணமாகி அங்கு மௌலானா ஹிஸ்ஸாமுத்தீனிடமும், ஷைகுல் இஸ்லாம் மௌலானா ஷர்ஃபுத்தீனிடமும் மார்க்கக் கல்விகளை கற்றனர்.

பின்னர் கௌதுல் அஃலம் முஹ்யித்தீன் அப்துல் காதிர் ஜீலானி ரழியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களை சந்திப்பதற்காக பகுதாது சென்றார்கள். கௌதுல் அஃலம் அவர்கள் முயீனுத்தீன் சிஷ்தி நாயகத்திற்கு தாய்வழியில் ஒன்றுவிட்ட மாமாவாக இருந்தார்கள்.

தம்மைக் காணவந்த அவர்களை தம் சீடர்களிடம் புகழ்ந்துரைத்தார்கள். பிற்காலத்தில் இவர்கள் மாபெரும் மகானாக வருவார்கள் என்று வாழ்த்துரைத்தார்கள். அதன்பின் ஹாரூன் என்ற ஊரை அடைந்து அங்கிருந்த ஷைகு உதுமான் ஹாரூனி ரழியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களை சந்தித்து தமக்கு தீட்சை தருமாறு வேண்டினர். அவர்களும் அவர்களுக்கு பயிற்சிகள் கொடுத்து சிஷ்தியா தரீகாவில் தீட்சை வழங்கினர்.

தம் குருவுடன் இரண்டரை ஆண்டுகள் தங்கியிருந்தபின், தம் குரு ஆணையின்படி பகுதாது வந்து கௌதுல் அஃலம் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களை இரண்டாவது முறையும்> ஷைகு அபூநஜீப் சுஹ்ரவர்தீ ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களையும் சந்தித்து அவர்களின் ஆசியைப் பெற்றனர்.

இதன்பின் இந்தியாவிற்கு ஹிஜ்ரி 561 ஆம் ஆண்டு முஹர்ரம் மாதம் பத்தாம் நாள் (கி.பி. 11-11-1165) அவாக்ள் இந்தியாவிலுள்ள மூல்த்தானுக்கு முதன்முதலாக வந்து சேர்ந்தார்கள். அதன்பின் லாகூர் சென்று பின் தம் குருநாதர் உதுமான் ஹாரூனி அவர்களை ரேயில் வைத்து சந்தித்து சிலமாதங்கள் கழிந்தபின் ஹிஜ்ரி 562 ஆம் ஆண்டில் ஹஜ்ஜுசெய்வதற்காக மக்கா புறப்பட்டனர்.

அங்கிருந்து மதீனா சென்று அண்ணலாரின் திருக்கபுர் சரீபை தரிசித்தனர். பின்னர் அவர்கள் இருபது ஆண்டுகள் பற்பல நாடு நகரங்களிலும் சுற்றித் திரிந்து பகுதாது மீண்டனர். அங்கு வைத்து, காஜா அவர்களுக்கு கிலாஃபத் வழங்கிய உதுமான் ஹாரூனி அவர்கள் ‘முயீனுத்தீனே! நான் உம்மை இறைவனளவில் ஒப்படைத்து விட்டேன்’ என்று கூறி அவர்களின் நெற்றியிலும் கண்களிலும் முத்தமிட்டனர்.

தமது 52 ஆம் வயதில் சிஷ்திய்யா தரீகாவில் கிலாஃபத் பதவியைப் பெற்ற காஜா முயீனுத்தீன் சிஷ்தி அவர்கள் சில நாட்கள் பகுதாதில் தங்கியிருந்து பின்பு ஊஷ் என்ற ஊருக்கு சென்று குத்புத்தீன் பக்தியார் என்பவர்களுக்கு தீட்சை நல்கினர்.

இருவரும் மக்கா சென்று ஹஜ்ஜு செய்து விட்டு மதீனா நகர் சென்று பெருமானாரின் தரிசனத்தை பெற்றுக் கொண்டனர். பல்வேறு காடு, மலைகளை சுற்றித் திரிந்து பல்வேறு இறைநேசர்களை பல்வேறு நிலைகளில் கண்டு அவர்களின் துஆப் பேற்றினைப் பெற்றுக் கொண்டார்கள்.

பின்னர் டில்லி வந்து, அங்கிருந்த மக்களுக்கு இஸ்லாமிய அருள் நெறியைப் போதித்துவிட்டு 700 பேர்களை இஸ்லாத்தில் இணைத்து விட்டு கர்னூல் மாவட்டத்திலுள்ள சூனிபத் என்ற ஊருக்கு வந்து அங்கு அடங்கப்பட்டிருக்கும் ஷைகு நாஸிருத்தீன் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களின் அடக்கவிடத்தில் சில நாட்கள் தங்கி கல்வத்தில் இருந்தார்கள். அவர்கள் கல்வத் இருந்த இடம் இப்போதும் சில்லயே முபாரக் ஹழ்ரத் ஹாஜா கரீப் நவாஸ் என்ற பெயருடன், மரியாதையுடன் அழைக்கப்படுகிறது.

அடுத்து அவர்கள் பாட்டியாலாவிலுள்ள நாரனோஸ் என்ற ஊருக்குச் சென்று அங்கு சில நாட்கள் தங்கி இஸ்லாமியப் பிரச்சாரம் செய்தனர். பின்பு அவர்கள் ஸமானா வழியாக அஜ்மீரை நோக்கிப் பயணமாயினர். ஹிஸ்ரி 588 ஆம் ஆண்டு முஹர்ரம் மாதம் 10 ஆம் நாள் (கி.பி.1192) அவர்களின் புனிதப் பாதங்கள்> அஜ்மீர் மண்ணிலே மிதித்தன. அப்பொழுது காஜா நாயகம் அவர்களுக்கு வயது 57.

இந்நகரமும், அதன் சூழலுமத் பிருதிவிராஜ் என்ற ராஜபுத்திர அரசனின் ஆட்சியில் இருந்தது. அவனுடைய அரண்மனை அதன் அருகிலுள்ள தாராகட் என்ற குன்றின் மீது இருந்தது. அதன் அடிவாரத்திலேயே மக்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். அங்கேயே அவனுடைய குதிரை ஒட்டகை ஆகியவற்றின் தொழுவங்கள் இருந்தன.

அங்கு வந்த காஜா நாயகம் தம் சீடர்களுடன் வெட்ட வெளியில் இளைப்பாற அமர்ந்தனர். அரசரின் ஆட்கள் வந்து நீங்கள் இங்கு தங்க கூடாது. இது அரசரின் ஒட்டகை அடைக்கும் இடம் என்று சொன்னார்கள். அதுகேட்ட காஜா நாயகம் அவர்கள் அரசரின் ஒட்டகை இங்கேயே அடைபட்டுக் கிடக்கட்டும் என்று சொல்லி விட்டு தம் சீடர்களுடன் அருகிலுள்ள அன்னாசாகர் என்ற ஏரிக் கரையில் போய் தங்கினர்.

காலையில் ஒட்டகம் மேய்ப்பவர்கள் வந்து ஒட்டகையை எழுப்ப முற்பட்ட போது அவைகளால் எழும்ப முடியவில்லை. உடனே அவர்களுக்கு நேற்று நடந்த சம்பவம் நினைவுக்கு வரவே காஜா நாயகத்திடம் வந்து மன்னிப்புக் கேட்டனர்.

அவர்களும் மன்னித்து, இது எந்த எசமானுடைய ஆணைக்காக அமர்ந்திருந்ததோ அந்த எசமானுடைய ஆணை மீது அவை எழுந்து நடக்கும் என்று கூறினர். அவ்விதமே ஆயிற்று. அதுகண்டு ஒட்டகம் மேய்ப்பவர்கள் வியந்து அரசனிம் இச்சம்பவம் பற்றி சொன்னார்கள்.

இதைக் கேட்ட அரசன் அதிர்ந்தான். ஏனெனில் மன்னனின் அன்னை வாசவதத்தா சோதிடத்தில் மிகவும் புலமை பெற்று விளங்கினாள். அவள் சுமார் 12 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இன்ன இன்ன அடையாளமுள்ள ஒருவர் இங்கு வருவார். அவரின் வரவால் உன் ஆட்சி வீழும் என்று தன் மகனிடம் முன்னறிவிப்பு செய்திருந்தாள்.

அதைக் கேட்ட மன்னன் அப்போது அவர்களின் படத்தை தம்அன்னையிடமே வரைந்து கேட்டு அதன்படிப் பல பிரதிகள் எடுத்து இத்தகு உருவமுடையவர் எவரேனும் தம் நாட்டு எல்லைக்குள் நுழைந்தால் அவரைப் பிடித்து என் முன் கொண்டு வர வேண்டும் என்று ஆணையிட்டிருந்தான்.

எனவே இச்செய்தியைக் கேட்டவுடன் அந்த நபர் இவர்களாகத்தான் இருக்குமோ என்று எண்ணி அவர்களை அங்கிருந்து விரட்ட ஆட்களை அனுப்பினான். அரசரின் ஆணையை சிரமேற்றோங்கிச் செயலாற்ற அவனின் பணியாளர்கள் முயன்ற போது….

நாயகம் அவர்கள் ஒருபிடி மண்ணை அள்ளி, அதில் ஆயத்துல் குர்ஸீயை ஓதி ஊதி, அவர்கள் மீது வீசி எறிந்தார்கள். அவர்கள் அதனைத் தாங்க இயலாது, பெரும் கூச்சலிட்டுக் கொண்டு வெருண்டோடினர்.

இதனை அறிந்த அரசன் காஜா அவர்களைப் பெரிய மந்திரவாதி என்று எண்ணிக் கொண்டு, மந்திரத்தை மந்திரத்தால் தான் வெற்றி கொள்ள வேண்டுமென்று எண்ணி, சாதுராம் என்ற மாபெரும் மந்திரவாதியைக் காஜா அவர்களிடம் அனுப்பி வைத்தான்.

அவர் காஜா நாயகத்தைப் பார்த்ததும் திடுக்கம் ஏற்பட்டு அவர்களின் காலில் விழுந்து மன்னிப்புக் கேட்டு அன்னாரின் கரம் பிடித்து இஸ்லாத்தைத் தழுவி அவர்களின் ஊழியத்தில் இருந்து கொண்டார். அவருக்கு ஷாதிதேவ்(மகிழ்ச்சியாளர்) என்று பெயர் சூட்டி மகிழ்ந்தார்கள்.

இதன்பின் காஜா அவர்களை எதிர்த்து, மந்திர ஆற்றலினால் போராடி, அவர்களை அங்கிருந்து விரட்டிவிட ஜெய்ப்பால் என்ற மற்றொரு மந்திரவாதியை அனுப்பி வைத்தான் அரசன். அவர் தம்முடைய 1500 சீடர்களுடன் தம்மை எதிர்க்க வருகிறார் என்பதை அறிந்த காஜா நாயகம் அவர்கள் தம்முடைய கைக்கோலை கொடுத்து, நம்முடைய ஜமாஅத்தினரைச் சுற்றி பூமியில் ஒரு கோடு கிழியும். அதற்குள் நாம் இருக்கும் வரையில், அவர்களால் நமக்கு யாதொரு தீங்கும் செய்ய இயலாது என்று கூறினார்கள். அவ்விதமே அவரும் செய்தார்.

சற்று நேரத்தில் ஜெய்ப்பாலும்,அவரின் சீடர்களும் அங்கு வந்து, அக்கோட்டிற்குள் தம் கால்களை வைத்ததும், அவர்கள் மயங்கிக் கீழே விழுந்தனர். மயக்கம் தெளிந்து எழுந்த அவர்கள், தள்ளாடித் தள்ளாடி அன்னாசாகர் ஏரிக்கரையின் ஒரு புறத்தில் சென்றமர்ந்து, அன்னாசாகரின் தண்ணீரைக் காஜா அவர்கள் இருக்கும் பக்கம் செல்லவிடாது தடுக்கும் முயற்சியில் ஈடுபடலாயினர்.

இதனைக் கண்ட காஜா நாயகம் அவர்கள் ஷாதிதேவை அழைத்து, அவரின் கரத்தில் ஒரு பாத்திரத்தை கொடுத்து ‘நீர் அன்னாசாகரின் நீரை இந்தப் பாத்திரத்தில் எடுத்து வாரும்’ என்று கூறினர். அவர் சென்று அவ்வாறே நீர் எடுத்து வந்ததும், அந்த ஏரியிலுள்ள அனைத்துத் தண்ணீரும் அப்பாத்திரத்துக்குள் வந்து அந்த ஏரி மட்டுமில்லாது, அதனைச் சூழ இருந்த எல்லாக் கிணறுகளும் வற்றி வரண்டு விட்டன. மக்களும், மாக்களும் நீரின்றி செத்து மடிய வேண்டிய அவலநிலை ஏற்பட்டு விட்டது.

ஜெய்ப்பால் திடுக்கிற்று காஜா நாயகம் அவர்களிடம் இரங்கி வேண்ட, பாத்திரத்தில் எடுத்த நீரை ஏரியிலேயே கொட்டும்படி பணித்தனர். அவ்வாறே செய்ய ஏரி தண்ணீரால் நிரம்பி தளும்பியது.

இதன்பின்னரும் அறிவு பெறாது, ஜெய்ப்பாலும், அவருடைய சீடர்களும் மந்திங்களை ஜெபிக்கலாயினர். உடனே ஆயிரக்கணக்கான பாம்புகள் காடுகளிலிருந்து படையெடுத்து வந்து நாயகம் இருக்கும் கோட்டு வளையத்திற்குள் தலையை விட்டதும் வெருண்டு பின்வாங்கி ஓடத் துவங்கின. அப்பொழுது அவர்களுக்கு ஏற்பட்ட ஏமாற்றத்திற்கு அளவேயில்லை.

ஜெய்ப்பால் முன் வந்து, வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்து ஒரு மந்திரத்தை உச்சரிக்க, உடனே வானிலிருந்து நெருப்பு மழை பெய்து, சுற்றிலும் இருந்த மரங்களையெல்லாம் எரித்துச் சாம்பலாக்கியது. எனினும், ஒரு நெருப்புப் பொறிகூட நாயகம் அவர்களும், அவர்களின் சீடர்களும் இருந்து கோட்டு வளையத்திற்குள் வந்து விழவில்லை.

இதுகண்டு பெரிதும் விரக்தியுற்ற ஜெய்ப்பால் மான் தோல் ஒன்றை எடுத்து, அதனை விண்ணை நோக்கி எறிந்து, அதில் பாய்ந்தேறி விண்ணிலே பறந்து, மக்களின் கண்களுக்கு தெரியாமல் மறைந்து விட்டான்.

அப்பொழுது காஜா நாயகம் அவர்களின் சீடர்கள் தியானத்திலிருந்த காஜா நாயகம் அவர்களை அணுகி, ஜெய்ப்பாலின் இந்த நடவடிக்கைகளைப் பற்றி கூறவும், நாயகம் அவர்கள் தங்கள் காலணியை எடுத்து விண்ணை நோக்கி எறிந்தனர்.

அது விண்ணிலே பறந்து சென்று ஜெய்ப்பாலைக் கண்டுபிடித்து அவரின் தலையில் ஓங்கி, ஓங்கி அடித்தவண்ணம், அவரை பூமிக்கு இறக்கி வந்து, காஜா நாயகம் அவர்களின் திருமுன் கொண்டு வந்து விட்டது. அவர் அழுது சலித்து நாயகம் அவர்களின் காலில் விழுந்து மன்னிப்புக்கேட்டு இஸ்லாத்தை தழுவினார். அவருக்கு அப்துல்லாஹ் என்று பெயர் சூட்டி அரவணைத்தார்கள் காஜா நாயகம் அவர்கள்.

இதனால் யாது செய்வதென்று அறியாது திகைத்துக் கொண்டிருந்தான். இனியும் பொது இடத்தில் தங்க வேண்டாம் என்று காஜா நாயகம் அவர்களை ஷாதிதேவும், அப்துல்லாஹ்வும் கூறி ஷாதி தேவ்விற்கு சொந்தமான இந்திரகோட்டின் அருகில் உள்ள நிலத்தில் போய் தங்கினர். அவ்விடத்திலேயே அவர்களின் தர்கா இப்பொழுது உள்ளது.

அங்கு காஜா நாயகம் சென்று அமர்ந்ததும், அங்கு தாங்களும், தங்களின் சீடர்களும் தங்குவதற்கான வீட்டு வசதிகளைச் செய்து கொண்டனர். அங்கு ஒரு சமையல் விடுதியும் நிர்மாணிக்கப்பட்டது. புதிதாக நிர்மாணிக்கப்பட்ட தவமடத்தில் அமர்ந்து காஜா நாயகம் அவர்கள் இஸ்லாமியப் பிரச்சாரத்தை தொடங்கினர்.

அவர்களின் மாண்பினைக் கேள்வியுற்ற மக்கள், நாட்டின் நாலா பக்கங்களிலிருந்தும் வந்து, அவர்களின் கரம்பிடித்து இஸ்லாத்தைத் தழுவினர். நாயகம் அவர்களும் பல்வேறு பகுதிகளில் வாழும் பிரமுகர்களுக்கும், அரசனுக்கும் இஸ்லாத்தில் இணைய அழைப்பு விடுத்தனர்.

பிருதிவிராஜன் பல்வேறு முயற்சிகள் செய்தும் காஜா நாயகம் அவர்களை அடிபணிய வைக்க முடியவில்லை. அஜ்மீரை விட்டு 3 நாளில் விலகுமாறு அரசன் பிருதிவிராஜன் காஜா நாயகத்திற்கு கடிதம் ஒன்று கொடுத்திருந்தான்.

அச்சமயத்தில் ஷிஹாபுத்தீன் கோரியின் கனவில் காஜா நாயகம் அவர்கள் இந்தியாவுக்கு படைஎடுக்குமாறு சொன்னார்கள். அவரும் இரண்டாவது தடவையாக தாரவாடியில் பாளையம் இறங்கி பிருத்விராஜனுக்கு கடிதம் எழுதி எச்சரிக்கை விடுத்தார்.

ஆனால் அதைப் பொருட்படுத்தாமல் யுத்தத்திற்கு தயார் என்று அரசன் பிருத்விராஜன் சொன்னதால் தாரவாடியில் போர் மூண்டது. பிருத்விராஜனுக்கு துணையாக வந்த சிற்றரசர்கள், மன்னர்களும் போரில் உயிர் நீத்தனர். பிருத்விராஜன் ஓடிப்போனார். அவனை ஸர்ஸுரி என்ற இடத்தில் கைது செய்தார் ஷிஹாபுத்தீன் கோரி.

வெற்றி பெற்ற பின் கோரி அஜ்மீர் சென்று நாயகத்தை சென்று சந்தித்து காணிக்கைகள் வழங்கினார்.

தம்மைக் காண வந்த பிருத்விராஜனின் தாய், மனைவி மற்றும் மகன்களை அன்போடு வரவேற்ற கோரி அன்னையாரின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க ஆட்சிப் பொறுப்பை பிருத்விராஜனின் மகன் கோலாவிடம் கொடுத்து விட்டு டில்லியில் குத்புதீன் ஐபக் என்பவரிடம் ஆட்சியை ஒப்படைத்து அஜ்மீர் நகரை நிர்வாகிக்க ஸையித் ஹஸன் மஷ்ஹரீ என்பவரை நியமித்து விட்டு கஜ்னி நகர் நோக்கி வெற்றி வீரராக சென்றார்.

அண்ணல் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கனவில் விடுத்த வேண்டுகோளை ஏற்று ஒரு சிற்றரசரின் மகளை இஸ்லாத்திலாக்கி அவருக்கு பீபி அமதுல்லாஹ் என்று பெயரும் சூட்டி திருமணம் முடித்துக் கொண்ட நாயகம் அவர்கள் அதன்மூலம் பக்ருத்தீன், ஹிஸாமுத்தீன் என்ற இரண்டு ஆண்மக்களையும், பீபி ஹாபிஸ் ஜமால் என்ற பெண்மகளையும் பெற்றெடுத்தனர்.

டில்லியில் வசித்து வந்த ஆன்மீக சீடர் குத்புத்தீன் பக்தியாரி அவர்களை சந்திப்பதற்காக டில்லி அய்னுத்தீன் பள்ளிவாசலுக்கு வருகை தந்தபோது அதைக் கேள்விபட்ட மக்கள் அப்பள்ளிவாசலுக்கு அலைஅலையாய் ஓடிவந்து அவர்களை சந்தித்தனர்.

இதன்பின் மற்றொரு நிகழ்ச்சி டில்லியில் ஏற்பட்டது. ஹிஜ்ரி 611 ஆம் ஆண்டு துல்ஹஜ் பிறை (கி.பி.1215 ஏப்ரல் 2 அன்று) காஜா நாயகம் அவர்களின் ஆன்மீக ஆசான் உதுமான் ஹாரூனி ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் தம் மாணவரைக் காண்பதற்காக அங்கு வருகை தந்தனர். ஒரே சமயத்தில் ஒரே இடத்தில் தம் ஆசானின் ஆசானின் ஆசானையும் காண்பதற்கு தங்களுக்கு இறைவன் தந்த இரு கண்கள் பற்றாது மூன்றாவது கண்ணும் வேண்டுமென்று டில்லி மாநகர மக்கள் பேசிக் கொண்டார்கள்.

சுல்தான் அல்தமிஷும், தம் அமைச்சர் பெருமக்களுடன் உதுமான் ஹாரூனி அவர்களிடம் பைஅத் பெற்றுக் கொண்டனர். பின்னர் அவர்கள் நாயகம் அவர்களை நோக்கி ஆன்மீகப் பாதையில் வழிகாட்டும் ஒரு நூலை ஆக்கிக் கொடுக்குமாறு ஆணையிட்டனர்.

அவ்விதமே அவர்கள் ‘கன்ஸுல் அஸ்ரார்’ என்ற பெயருடன் 25 பகுதிகளடங்கிய ஒரு நூலை எழுதி, சுல்தானுக்கு அன்பளிப்புச் செய்தனர்.

ஹிஜ்ரி 615 ல் உதுமான் ஹாரூனி அவர்கள் டில்லியை விட்டு மக்கா நகர் நோக்கி சென்றனர். அதன்பின் சிலகாலம் நாயகம் அவர்கள் டில்லியில் தங்கியிருந்து மன்னருக்கும், மற்றவர்களுக்கும் ஆன்மீக பயிற்சி அளித்துவிட்டு அஜ்மீர் திரும்பி அதையே தங்கள் இருப்பிடமாக்கிக் கொண்டனர்.

சிறிது காலத்தில் நாயகம் அவர்களின் அன்பு மனைவி பீபி அமதுல்லாஹ் மறுமை வாழ்வை எய்தப் பெற்றனர்.

தமது 90ஆவது வயதில் ஷியாப் பிரிவைச் சார்ந்த பீபி இஸ்மத்துல்லாஹ்வை இரண்டாவதாக மணமுடித்துக் கொண்டனர். இதன் காரணமாக ஏராளமான ஷீயாக்கள் சுன்னத் வல் ஜமாஅத்திற்கு வந்தனர். இந்த திருமணத்தின் மூலம் காஜா நாயகம் அவர்களுக்கு ஜியாவுத்தீன் அபூஸயீத் என்ற மகன் பிறந்தார்.

இரவெல்லாம் கடும் வணக்கம் புரிந்து வந்தனர். சுமார் 70 ஆண்டுகள் தலையணையில் தலைவைத்து படுத்ததில்லை. ஒவ்வோர் இரவும் அவர்கள் மக்கா சென்று வணக்கம் நிகழ்த்தி விட்டு, வைகறைத் தொழுகையில் கலந்து கொள்வதற்காக அஜ்மீர் திரும்பி விடுவர் என்றும், இந்தியாவிலிருந்து சென்ற யாத்ரிகர்கள் அவர்களைப் பலதடவை கஃபாவை இடம் சுற்றி வரக்கண்டுள்ளனர் என்றும் கூறப்படுகிறது.

திருக்குர்ஆனை ஓதிவருவதில் மிகவும் இன்புற்றிருப்பார்கள். நான் அவர்களின் ஊழியத்தில் இருபதாண்டுகள் இருந்துள்ளேன். அதில் அவர்கள் ஒருநாள் கூட தமக்கு உடல் நலத்தை வழங்குமாறு கேட்கவில்லை என்று குத்புத்தீன் பக்தியாரி ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் தெரிவிக்கிறார்கள்.

நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் மீதும் அளவற்ற அன்பு வைத்திருந்தனர். அன்னாரின் அருளுரைகளைக் கூறும் போதெல்லாம் உளம் உருகிக் கண்ணீர் சொரிவார்கள். ஒரு தடவை அண்ணல் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் அருளுரைகளைக் கூறிய அவர்கள் ‘நியாயத் தீர்ப்பு நாளின்போது, அண்ணல் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்; அவர்களின் திருவதனத்தைப் பார்க்க நாணமுறுபவனைப் போன்ற கொடிய பாவி எவனுமில்லை. அப்பொழுது நாணமுறுபவன், வேறு எங்கு போய்த்தான் ஒளிந்து கொள்வான்? அவனுக்குப் புகலிடம் தான் ஏது?’ என்று கூறித் தேம்பித் தேம்பி அழுதார்கள்.

இறையச்சம் அவர்கள் உள்ளத்தை எப்பொழுதும் ஆட்கொண்டிருந்தது. சிலபொழுது இறையச்சத்தால் நடுங்கவும், தேம்பித் தேம்பி அழவும் செய்வர்.

தம்மைக் கொல்ல வந்தவனை தன் உள்ளுணர்வால் தெரிந்து கொண்ட அவர்கள் அதை அவனிடம் சொல்லியதும் அதிர்ந்த அவர் நாயகம் அவர்களின் காலில் விழுந்து மன்னிப்புக்கேட்டு இஸ்லாத்தை தழுவினார். 14 தடவை மக்காவிற்கு நடந்து சென்று ஹஜ்ஜு செய்து அங்கேயே இறப்பெய்தி ஜன்னத்துல் முஅல்லாவில் அடங்கப் பெற்றார்.

தாழ்மையின் உருவாக விளங்கிய அவர்கள் எவருக்கும் அவர்களே முதலில் ஸலாம் கூறுவர். வயோதிகர் எவரும் தம்மைக் காணவரின் அவரைக் கண்டதும் எழுந்து நின்று அவருக்கு முதலில் ஸலாம் உரைத்து வரவேற்று அமரச் செய்வார்கள். தேவையுடையோரின் தேவைகளை ஒவ்வொரு நாளும் காலையில் சென்று விசாரித்து அவற்றை நிறைவேற்றி வைப்பார்கள்.

அவர்களின் உணவும், உடையும் மிக எளிமையாக இருந்தன.நோன்பு நோற்க விலக்கப்பட்ட நாட்களைத் தவிர்த்து மீதி நாட்களில் நோன்பு நோற்றார்கள். எப்பொழுதும் பகீர்களின் உடையை அணிந்து வந்த அவர்கள், அது கிழிந்துவிடின் அதில் ஒட்டுப் போட்டு தைத்து அணிந்து கொள்வார்கள்.

நாயகம் அவர்கள் பேரின்ப இசை நிகழ்ச்சிகளிலும் அதிக ஈடுபாடுடையவர்களாக இருந்தனர். அதில் கலந்து கொண்டு அவர்கள் சொக்கி மகிழ்ந்து தம்மையே மறந்த நிலையிலாகிவிடுவார்கள். அவர்களுடன் ஷைகு ஷிஹாபுத்தீன் சுஹ்ரவர்தீ, ஷைகு முஹம்மது கிர்மானீ ஷைகு முஹம்மது இஸ்பஹானீ போன்ற இறைநேசச் செல்வர்களெல்லாம் அந்நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்வார்கள் என்று அவர்களின் மாணவர் குத்புத்தீன் பக்தியாரி காக்கி ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

ஆன்மீக செங்கோல் செலுத்தி சுமார் 90 இலட்சம் பேர்களை இஸ்லாத்தில் இணைத்த நாயகம்அவர்கள் 97 வயதானபோது தமக்கு இறப்பு அண்மி விட்டதை அறிந்து தம் மாணவர் குத்புத்தீன் பக்தியாரி அவர்களை அஜ்மீர் வருமாறு அழைத்து ‘இன்னும் சின்னாட்களில் நான் மறைவேன்’ என்று சொல்லி தமது பிரதிநியை நியமிக்கும் கிலாஃபத் நாமாவை ஷைகு அலீ சஞ்சரீ ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களை எழுத்ச் செய்து அவர்களிடம் ஒப்படைத்து, அவர்களை டில்லிக்கு அனுப்பி வைத்து விட்டுத் தாங்கள் உலகிற்கு வந்த பணி நிறைவுற்றதென மனநிறைவுற்றார்கள்.

இதன்பின் சில நாட்கள் உருண்டோடிசர்ன. ஹிஜ்ரி 627 ஆம் ஆண்டு ரஜப் மாதம், ஆறாம் நாள் (கி.பி. 1226 மே 21) திங்கட்கிழமை இரவு இஷா தொழுதபின் ததம் அறையின் கதவைத் தாளிட்டுக் கொண்டு உள்ளே நுழைந்தனர். வைகறையில் கதவு தட்டப்பட்டபோது அது திறக்கப்படவில்லை. பிறகு ஒருவாறு கதவை திறந்து சென்று பார்த்தபோது, அவர்கள் இவ்வுலகை விட்டு மறைந்திருந்தார்கள்.

அவர்களின் நெற்றியில் ‘ஹாதா ஹபீபுல்லாஹ் – மாத்த பி ஹுப்பில்லாஹ் (இவர் அல்லாஹ்வின் நேசர், அல்லாஹ்வின் நட்பிலேயே உயிர் நீத்தார்) என்று பொறிக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்டதும், அவர்களின் வியப்புப் பன்மடங்கு அதிகமாகியது.

விடிந்ததும் அவர்களின் மூத்த மகன் காஜா பக்ருத்தீன் தந்தையின் ஜனாஸா தொழுகையை முன்னின்று நடத்த பின்னர் அவர்களின் பொன்னுடல் நல்லடக்கம் செய்யப்பட்டது.

நாயகம் அவர்கள் மறைந்த செய்தி டில்லியிலிருந்த அவர்களின் கலீபா குத்புத்தீன் பக்தியாரி காக்கி அவர்களுக்குப் பல நாட்களுக்குப் பின்னர்தான் தெரிய வந்தது.

நாயகம் அவர்களின் அடக்கவிடத்தை ஷைகு ஹமீதுத்தீன் நாகூரி ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களின் வழியில் தோன்றிய ஷெய்கு ஹுஸைன் நாகூரி ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் பராமரித்து வந்தார்கள். அப்பொழுது காஜா நாயகம் அவர்களின் அடக்கவிடத்தின் மீது யாதொரு கட்டிடமும் எழுப்பப்படவில்லை.

அரசர் மஹ்மூது கில்ஜி அன்னாரின் மகிமையை உணர்ந்து அவர்களை பல்முறை டில்லிக்கு வருமாறு அழைத்தும் அவர்கள் செல்லவில்லை. நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் திருமுடியைக் காண வருமாறு அழைத்ததுமே அதைக் காண அங்கு சென்றார்கள்.

சுல்தான் ஷெய்கு ஹுஸைன் நாகூரிக்கு பணமுடிப்பு அளித்தும் அதை அவர்கள் ஏற்கவில்லை. தம் மகனாரின் வேண்டுகோளை ஏற்று காஜா நாயகத்தின் அடக்கவிடத்தின் மீது கட்டிடம் கட்டும் எண்ணத்தோடு அப்பணத்தைப் பெற்று அதைக் கொண்டு அவர்களின் கட்டிடம் நிர்ணமானிக்கப்பட்டது.

பின்னர் சுல்தான் மஹ்மூது கில்ஜி தர்காவின் அண்மையில் இறைவனைத் தொழுவதற்காக ஒரு பள்ளிவாயிலை நிர்மாணித்தார். அதுவே இப்பொழுது ‘ஸந்தல் மஸ்ஜித்’ என்ற பெயருடன் திகழ்கிறது. அவரே ‘புலந்து தர்வாஸா'(உயரமான வாசல்) என்ற பெயருடன் விளங்கம் வாயிலையும் நிர்மாணித்தார்.

மால்டாவின் மன்னர், மால்தேவை வென்றபின் டில்லி மன்னர் ஷெர்ஷா சூரியும் அஜ்மீர் வந்து காஜா நாயகத்தை தரிசித்து அங்கு நிலவிய தண்ணீர்ப் பஞ்சத்தை அறிந்து அங்கு தம் பெயரால் ஓர் ஏரியை வெட்ட ஏற்பாடு செய்தார்.

பின்னர் டில்லியை ஆண்ட பேரரசர் அக்பரும் பலதடவை நாயகத்தின் தர்பாருக்கு வருகை தந்துள்ளார். சித்தூரில் வெற்றி கிடைத்தால் கால்நடையாகவே அஜ்மீர் வருவதாக நிய்யத்து செய்து வெற்றி கிடைத்ததும் அதன்படியே செய்து தமது நேர்ச்சையை நிறைவேற்றிக் கொண்டார். அவருக்கு மகன்கள் பிறந்த பின்னரும் பலமுறை அஜ்மீர் வருகை தந்துள்ளார்.

சிவப்பு நிறக்கற்களால் ஒரு பள்ளிவாயிலும், காஜா அவர்கள் வாழ்ந்து மறைந்த குளிப்பாட்டப்பட்ட இடத்தில் தர்வேஷ்கள் தங்குவதற்கு ஒரு தங்குமிடமும் ‘ஸஹன் சிராஹ்’ என்ற விளக்கு மண்டபமும் நிர்மாணித்ததோடு, 125 மணங்கு (தபர்ருக்) சோறு சமைக்கக் கூடிய பெரிய செம்பு சட்டி ஒன்றையும் செய்து கொடுத்தார். மேலும் அஜ்மீரைச் சுற்றி பாதுகாப்புச் சுவரும் எழுப்பினார்.

அக்பரின் மகன் சலீம் என்ற ஜஹாங்கீர் பலமுறை அஜ்மீர் தர்காவிற்கு வருகை தந்துள்ளார். அங்குள்ள சிறிய செம்பு சட்டி அவர் காணிக்கையாக நல்கியதேயாகும். அதில் ஒரு வேளைக்கு 60 மணங்கு சோறு சமைக்கலாம். இதை காணிக்கையாக வழங்கிய அன்று இதில் சோறு சமைத்து 5000 ஏழைகளுக்கு வழங்கினார் அவர்.

அவரின் மகன் ஷாஜஹானும் இங்கு 5 தடவை வந்து அடக்கவிடத்தை தரிசித்தார். இங்கு வெள்ளை சலவைக் கற்களாலான ஒரு பள்ளிவாயிலையும், நகார்கானாவையும் நிர்மாணித்தார்.

ஷாஜஹான் மகள் ஜஹானரா ஹிஜ்ரி 1503 ஷஃபான் மாதம் 18 ஆம் தேதி காஜா நாயகத்தை தரிசிக்க சென்று ரமலான் மாதம் 7 ஆம் நாள் அஜ்மீர் சென்று அன்னாரின் அடக்கவிடத்தை தரிசித்ததை மிகவும் பாக்கியமாக கருதி தம்முடைய ‘முனிஸுல் அர்வாஹ்’ என்ற நூலில் வரைந்துள்ளார். மேலும் தமக்கு ஊழியம் செய்ய வந்த ஊழியர்கள் அனைவரையும் அங்கேயே விட்டு விட்டு டில்லி மீண்டார். அந்த ஊழியர்களின் வழித்தோன்றல்களே இன்றும் அங்கு ஊழியம் செய்து வருகிறார்கள்.

ஷாஜஹானுக்குப் பின் அரியணை ஏறிய அவ்ரங்கசீபும் காஜா நாயகம் அவர்களின் தர்பாருக்கு பலமுறை வந்துள்ளார். அஜ்மீருக்கு வரும் ஒவ்வொரு தடவையும் தம் தங்குமிடத்திலேயே ஆயுதங்களை வைத்துவிட்டு கால்நடையாகவே காஜா அவர்களின் அடக்கவிடத்திற்கு வந்து தரிசித்து வந்தார். அப்பொழுது ஐயாயிரம் ரூபாய்க்குக் குறையாமல் காணிக்கை செலுத்தி வந்தார்.

பிற்காலத்தில் காஜா அவர்களின் அடக்கவிடத்திற்கு ஐந்தாம் ஜார்ஜ் மன்னரின் மனைவி மேரி ராணி அம்மையார் ஆப்கான் அமீர் ஹபீபுல்லாஹ் கான், ராம்பூர் நவாப் ஹாமித் அலீகான், ஹைதராபாத் நிஜாம் மீர் உஸ்மான் அலீகான்,தீதா சமஸ்தான மன்னர் மகாராஜா கோபதிசிங்,தோல்பூர் மகாராஜா ராஜா உதயபான் சிங்,மகாத்மா காந்தி,ஜவஹர்லால் நேரு, மௌலானா முஹம்மது அலீ ஜவ்ஹர் ஆகியோரும் வந்து தரிசித்து சென்றுள்ளனர்.

மலேசிய தேர்தலில் வெற்றி பெற்ற துங்கு அப்துர் ரஹ்மான் அமைச்சராக பொறுப்பேற்றதும் அஜ்மீர் வந்து காணிக்கை செலுத்தி சென்றார்.

முன்னாள் பாரத பிரதமர் வாஜ்பாய், தற்போதைய இந்திய பிரதமர் நரேந்திர மோடி, மற்றும் அமெரிக்க அதிபர் பராக் ஒபாமா ஆகியோரும் இந்த இடத்தை வந்து தரிசித்து சென்றுள்ளனர். பராக் ஒபாமா நாயகம் அவர்களின் அடக்கவிடத்திற்கு அழகிய போர்வையை அன்பளிப்பாக அனுப்பியுள்ளார்.

ஜாதி,மத பேதமின்றி அனைவரையும் மாட்சிமையுடன் ஆட்சி செய்யும் அஜ்மீர் நாயகம் அவர்களின் மாண்பினைக் கண்டேன் என்று கி.பி. 1902 ஆம் ஆண்டில் அங்கு வருகை தந்த இந்திய வைஸ்ராய் கர்ஸன் பிரபு தர்காவின் நிகழ்ச்சிக்குறிப்பில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

அண்ணல் நபீ அலைஹிஸ்ஸலாது வஸ்ஸலாம் அவர்களின் பதினெட்டாவது தலைமுறையில் தோன்றிய சிலுவைப் போர் வீரர் அப்துல் கபூர் றஹிமஹுல்லாஹ் அவர்களின் மகனார், திரு மதீனாவின் ஆளுநர் அஹ்மத் றஹிமஹுல்லாஹ் அவர்களின் அருந்தவத் திரு மைந்தர்தான் ஸெய்யித் இப்றாஹீம் அவர்கள்.

ஒரு வெள்ளி இரவு திரு மதீனாவில் “யர்பாத்” என்ற பகுதியில் இருந்த தம் இல்லத்தில் அயர்ந்து படுத்து உறங்கிக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். அப்பொழுது அண்ணலெம் பெருமான் முஹம்மதெங்கள் நபீகள் கோமான் அலைஹிஸ்ஸலாது வஸ்ஸலாம் திருக்காட்சி வழங்கி, மகனே! நீங்கள் இறைவனின் பேரருளைப் பெறுவதற்காக அயல் நாடு சென்று மக்களை அவனுடைய மார்க்கத்தில் இணைக்கும் திருப்பணியில் ஈடுபடுவீர்களாக! அமுத வாய் விண்டு மறைகிறார்கள்.

திடுக்கிற்று விழித்தெழுந்த ஸெய்யித் இப்றாஹீம் அவர்கள் அடுத்த நாளே அதற்கான ஆயத்தங்களைச் செய்தார்கள். அவர்கள் கண்ட கனவைக் கேட்டு வியந்த மக்கள் சாரிசாரியாக வந்து அவர்களின் அணியில் சேரலாயினர். அவ் அணி மூவாயிரம் பேர் அடங்கிய அணியாக உருவாகியது. அப்படை ஹிஜ்ரீ 557ம் ஆண்டில் – இற்றைக்கு சுமார் 885 வருடங்களுக்கு முன் இறாக், ஈரான் வழியாக இந்தியாவை நோக்கிப் புறப்பட்டது.

ஸெய்யித் இப்றாஹீம் அவர்கள் முதன் முதலாக தமது திருப்பாதத்தை இந்தியாவில் சிந்து மாநிலத்திலேயே வைத்தார்கள். முதன் முதலாக அங்கேயே தமது பணியைத் தொடங்கினார்கள். சிந்து மாநில மக்கள் அவர்களின் பிரச்சாரத்தால் கவரப்பட்டு அணியணியாக இஸ்லாம் மார்க்கத்தில் இணைந்தனர். சிந்து மாநிலத்தில் பள்ளிவாயல்களும், மத்ரஸாக்களும் உருவாயின.

இதைக் கண்ட அரசன் ஆப்தாம் சிங் சீறியெழுந்து முஸ்லிம்களின் படையை அழித் தொழிக்க தனது படையை திரட்டி போர் தொடுத்தான். அந்தப் போரில் ஸெய்யித் இப்றாஹீம் அவர்களின் வாளுக்கு இரையாகி அவன் இறந்தான்.

அதன் பின் ஆப்தாப் சிங்கின் இளவர் மெஹ்தாப் சிங் முஸ்லிம்களுடன் போர் தொடுத்து அவனும் அப்போரில் உயிர் துறந்தான்.

சிந்துவில் இஸ்லாம் நிலை பெற்றது கண்ட ஏந்தல் ஸெய்யித் இப்றாஹீம் அவர்கள், தம் கவனத்தை குஜ்றாத்தின் பக்கம் திருப்பினார்கள். அங்கு பிரச்சாரத்திற்காகச் சென்ற அவர்களை அதன் அரசர் கஜராடாசிங் பெரும் படையுடன் எதிர்த்தான். அவன் போர்க்களத்தில் மாண்டான். இஸ்லாம் குஜ்றாத்திலும் கடும் வேகத்தில் பரவியது. அவ்வேளை அரச குடும்பத்தைச் சேர்ந்த இப்றத் சிங் இஸ்லாத்தில் இணைந்தார். அவர் இஸ்லாத்தில் இணைந்தது கண்டு மக்களும் அணியணியாக இஸ்லாத்தில் இணைந்தனர்.

குஜ்றாத்தில் தம் பணி நிறைவுற்றதைக் கண்ட ஸெய்யித் இபறாஹீம் இரு மாநிலங்களிலும் தமது படையைப் பலப்படுத்திவிட்டு இரண்டு வருடங்களின் பின் ஆயிரம் போர் வீரர்களுடன் மட்டும் தாயகம் திரும்பினர். அந்நேரம் அவர்களுக்கு ஐம்பது வயது.

திரு மதீனா பள்ளிவாயலிலேயே முழு நேரத்தையும் கழித்து வரும் காலத்தில் மீண்டும் பெருமானாரைக் கனவில் கண்டு இந்தியாவில் தமிழகம் சென்று இஸ்லாமியப் பிரச்சாரம் செய்யுமாறு பணிக்கப்பட்டு ஸெய்யித் இப்றாஹீம் அவர்கள் பலம் வாய்ந்த படையோடும், தேiவாயன ஆயுதங்களோடும் தமிழகம் வர ஏற்பாடு செய்தார்கள்.

இந்தச் செய்தி அவ்வேளை துருக்கியில் ஆட்சி செய்து கொண்டிருந்த கலீபாவுக்கு கிடைத்தது. அவர் தனது படைத் தளபதி அப்பாஸ் அவர்களையும், படை வீரர்களையும் கொடுத்து உதவினார்.

பெரும் பலம் வாய்ந்த படை உருவாகியது. ஸெய்யித் இப்றாஹீம் அவர்களின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த 121 பெண்களும் படையணியில் சேர்ந்து கொண்டனர்.

மொத்தம் ஐயாயிரம் போர் வீரர்களுடன் ஜித்தாவிலிருந்து கப்பல் மூலம் கண்ணணூர் துறை முகம் வந்து சேர்ந்தார்கள்.

அங்கு சில காலம் தங்கியிருந்து பிரச்சாரம் செய்து பல்லாயிரம் பேர்களை இஸ்லாத்தில் இணைத்துவிட்டு தமிழ் நாடு நோக்கி ஸெய்யித் இப்றாஹீம் அவர்கள் படைகளோடு வந்து சேர்ந்தார்கள்.

அப்பொழுது பாண்டிய நாட்டை மூன்று உடன் பிறந்த சகோதரர்கள் பங்கு வைத்துக் கொண்டு ஆட்சி செய்து வந்தார்கள். மதுரையையும் அதன் சூழலையும் மூத்தவனான திருப் பாண்டியன் என்று அழைக்கப்பட்ட வீர பாண்டியன் ஆண்டு வந்தான். சேது நாட்டை விக்கிரம பாண்டியனும், திருநல்வேலி மாவட்டத்தை குல சேகர பாண்டியனும் ஆண்டு வந்தான்.

முஸ்லிம்களுக்கும், காபிர்களுக்குமிடையில் தமிழ் நாட்டில் பல பகுதிகளிலும் போர்கள் நடைபெற்றுள்ளன. நடைபெற்ற போர்களில் முஸ்லிம்கள் தரப்பிலும், எதிரிகள் தரப்பிலும் பலர் உயிரிழந்தனர். பலர் காயப்பட்டனர். சுமார் 200க்கும் அதிகமான முஸ்லிம்கள் உயிர் துறந்துள்ளனர். தொடர்ந்து பத்து நாட்கள் போர் நடந்தது.

பத்தாம் நாள் ஸெய்யித் இப்றாஹீம் அவர்களும், திருப் பாண்டியனும் நேருக்கு நேர் எதிர்த்து நின்று போர் செய்தார்கள். அப்பொழுது ஸெய்யித் இப்றாஹீம் அவர்கள் திருப் பாண்டியனை தம் வேலாயுதத்தினால் குத்த அது அவனின் உடலில் காயத்தை ஏற்படுத்தியது. எனினும் அதை சமாளித்துக் கொண்டு அவன் வாளாயுதத்தை ஸெய்யித் இப்றாஹீம் அவர்கள் மீது வீச அவர்கள் வெட்டுப் பட்டு கீழே சாய்ந்து உயிர் நீத்தார்கள். இது நிகழ்ந்தது ஹிஜ்ரீ 595ம் ஆண்டு துல் கஃதா மாதம் இருபத்து மூன்றாம் நாளிலாகும்.

ஸெய்யித் இப்றாஹீம் அவர்கள்தான் தங்களின் ஊரின் பெயரான “யர்பாத்” என்ற பெயரை அவ்விடத்திற்கு சூட்டினார்கள். அப்பெயர்தான் காலப் போக்கில் ஏர்வாடி என்று மருவியிருக்க இடமுண்டு.

ஏர்வாடியில் நடந்த போரில் முஸ்லிம்களில் இருநூறுக்கும் அதிகமானோர் “ஷஹீத்”களாகி இருக்கலாம் என்று கருதப்படுகின்றது. எதிரிகளில் இதனைவிட அதிகமானோர் மாண்டிருக்கலாம் என்றும் கூறப்படுகின்றது.

ஏர்வாடி கீழக்கரைக்கு அண்மையில் உள்ளது. ஸெய்யித் இப்றாஹீம் றஹிமஹுல்லாஹ் அவர்களின் “தர்ஹா” கட்டிடத்தில் அவர்களுக்கு அருகிலுள்ள அறையிலேயே ஸெய்யித் அபூ தாஹிர் வலிய்யுல்லாஹ் அவர்களின் அடக்கவிடம் உள்ளது. தர்ஹாவுக்குப் பக்கத்தில் ஜும்ஆப் பள்ளிவாயல் ஒன்றும் உள்ளது. தேனீர், சாப்பாட்டுக் கடைகள், லாட்ஜுகளும் உள்ளன.

எல்லா வகை நோயாளர்களும் ஸெய்யித் இப்றாஹீம் ஷஹீத் வலிய்யுல்லாஹ் அவர்களின் தர்ஹாவுக்கு வந்து நேர்ச்சைகள் செய்து தமது நோய்களிலிருந்து சுகம் பெற்றுச் செல்வார்கள். நான் சுமார் ஏழு வருடங்களுக்கு முன் சுமார் பத்து முறை அங்கு சென்று நாயகம் அவர்களையும், அவர்களோடு இஸ்லாமிய போருக்காக வந்த “ஷஹீத்” களான பலரையும் தரிசித்திருக்கிறேன்.

நான் நீண்ட காலமாக எழுதி வந்த தற்போது முடித்து விரைவில் அச்சகம் செல்லவுள்ள “அல்கிப்ரீதுல் அஹ்மர்” எனும் “வஹ்ததுல் வுஜூத்” ஞான நூலை – கையெழுத்துப் பிரதியை அவர்களின் அருளை நாடி அவர்களின் கப்று ஷரீபின் மீது வைத்து எடுப்பதற்காக அங்கு எடுத்துச் சென்ற நேரம் எனக்கு ஏற்பட்ட சுகவீனம் காரணமாக கீழக்கரைக்கும், ஏர்வாடிக்கும் இடையிலுள்ள ஆயிஷா நகர் அறபுக் கல்லூரியில் தங்கியிருந்தேன். நான் அங்கு செல்ல வாய்ப்பில்லாது போனதால் நான் எழுதிய கையெழுத்துப் பிரதியை என்னுடன் பயணித்த மௌலவீ ALM இஸ்மாயீல் பலாஹீ அவர்களையும், அறபுக் கல்லூரி மெனேஜர், மற்றும் அதிபர் மௌலவீ அப்துர் றஊப் அவர்களையும் இணைத்து அந்தப் பணியை செய்து வருவதற்காக அனுப்பி வைத்தேன்.

அவ்விரு மௌலவீகளும், மெனேஜரும் அங்கு சென்று வந்து என்னைச் சந்தித்த போது அழுதார்கள். சுமார் ஐந்து நிமிடங்கள் அவர்களால் என்னுடன் பேச முடியாமற் போயிற்று. பின்னர் விபரத்தைக் கூறினார்கள். அவர்கள் கையெழுத்துப் பிரதியை கப்ர் ஷரீப் மீது வைத்தவுடன் அந்த நூல் மீது மலர்கள் சொரியப்பட்டதாம். அவ்வேளை இவர்கள் தவிர வேறெவரும் அங்கு இருக்கவில்லையாம். இது அவர்களின் “கறாமத்” என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ் என்னை அங்கு போகாமலாக்கி அவர்களைப் போக வைத்ததில் இறைவனின் இரகசியம் உண்டு என்பதை நான் புரிந்து கொண்டேன். நான் போயிருந்தால் இந்த கறாமத்தை நான்தானே சொல்ல வேண்டும். எழுதிய நானே சொல்வது பொருத்தமற்றதல்லவா?

இக்கையெழுத்துப் பிரதி அஜ்மீர் ஹாஜா அவர்களின் தலையோரமாக இரண்டு இரவுகள் இருந்துள்ளதென்பதும், நாகூர் ஷாஹுல் ஹமீத் பாதுஷா அவர்களின் கப்றின் மீதும் ஓர் இரவு இருந்துள்ளதென்பதும் இங்கு குறிப்பிட வேண்டிய ஒன்றாகும்.

ஸெய்யித் இப்றாஹீம் ஷஹீத் பாதுஷா அவர்கள் ஓர் அரசராவார்கள். அவர்களுடன் போருக்காக துருக்கி அரசால் அனுப்பி வைக்கப்பட்ட போர் தளபதியும், அமைச்சருமான ஸெய்யித் அப்பாஸ் மந்திரி ஷஹீத் அவர்கள் அங்கிருந்து கடற்கரை செல்லும் வழியில் அடக்கம் பெற்றுள்ளார்கள். இதேபோல் அவர்களுடன் வந்த டொக்டர் ஒருவரும் ஷஹீதாகி அங்கேயே அடக்கம் பெற்றுள்ளார்கள். இவர்கள் போல் இன்னும் பல ஷுஹதாஉகள் அடக்கம் பெற்றுள்ளனர்.

அவர்களின் “கறாமத்”துகள் வித்தியாசமானவையும், விஷேடமானவையுமாகும்.

847 வருடங்களுக்கு முன் ஏர்வாடி நகரில் இஸ்லாமியப் புனிதப் போரில் உயிர் துறந்து “ஷஹீத்” ஆகி அங்கேயே நல்லடக்கம் செய்யப்பட்டு பக்தர்கள், பக்தைகளின் கண் முன்னே “கறாமத்” எனும் அற்புதங்கள் காட்டி அவர்களை நாடிச் செல்லும் பக்தர்களினதும், பக்தைகளினதும் தேவைகளை நிறைவேற்றி வரும் ஸுல்தான் இப்றாஹீம் பாதுஷா அவர்களின் வருடாந்த கந்தூரிக்கான கொடியேற்ற வைபவம் 12.06.2021ம் திகதி சனிக்கிழமை ஆரம்பமானது.

“கறாமாத்” அற்புதங்கள்:

நான் நேரில் கண்ட அற்புதங்களிற் சிலதை மட்டும் இங்கு எழுதுகிறேன்.

வட நாட்டில் கோடீஸ்வரன் ஒருவரின் படிக்கின்ற மகளுக்கு இடது மார்பில் ஒரு நோய், மார்பு அடிக்கடி வீங்குவதும், வலிப்பதுமாகும். ஆங்கில வைத்தியம் முதல் அனைத்து வைத்தியங்கள் செய்தும் கூட பயன் கிடைக்கவில்லை. சென்னை, மதுரை, டில்லி, மும்பாய் முதலான இடங்களில் பிரசித்தி பெற்ற ஆங்கில டொக்டர்கள், மற்றும் நாட்டு வைத்தியர்களாலும் கைவிடப்பட்ட நிலையில் குடும்பத்திலுள்ள படித்தவர்களின் ஆலோசனைப்படி சிங்கப்பூர் அழைத்துச் சென்று வைத்தியம் செய்தும் பயன் கிடைக்கவில்லை.

இறுதியில் வட நாட்டிலுள்ள கோவில் பூசாரி ஒருவரின் ஆலோசனைப்படி ஏர்வாடி ஸுல்தான் இப்றாஹீம் ஷஹீத் பாதுஷா அவர்களின் தர்ஹாவுக்கு அந்த மாணவி கொண்டு வரப்பட்டு அங்கு தங்கியிருக்கும் போது அந்த மாணவியின் கனவில் தோன்றிய ஸுல்தான் இப்றாஹீம் அவர்கள், ஏர்வாடியிலுள்ள சாதாரண ஆங்கில டொக்டர் ஒருவரின் தோற்றத்தையும், அவரின் வீட்டையும் கனவில் காட்டி அவரிடம் வைத்தியம் செய்ய வேண்டும் என்று கூறினார்கள்.

அதே இரவு மாணவிக்கு கனவில் காட்டப்பட்ட டொக்டரின் கனவில் தோன்றிய ஸுல்தான் இப்றாஹீம் குறித்த மாணவியின் தோற்றத்தை டொக்டருக்கு காட்டி இவள் காலையில் வருவாள். இவளின் இடது மார்பை வெட்டி அதிலுள்ள அசுத்தங்களை அகற்றி விடவும் என்று கூறியுள்ளார்கள். டொக்டரின் வீட்டுக்கு போகும் வழியையும், வீட்டு இலக்கத்தையும் அந்த மாணவிக்கு கனவில் சொல்லியிருந்தார்கள்.

காலையில் மாணவி தனது பெற்றோரிடம் நடந்ததைச் சொன்னதும், அவர்கள் காரியம் வெற்றியாக முடியப் போகிறதென்று மகிழ்ச்சியடைந்தவர்களாக மகளை அழைத்துக் கொண்டு ஏர்வாடியிலுள்ள டொக்டரைத் தேடி வந்து கொண்டிருக்கும் போது அம்மாணவியின் வருகையை எதிர்பார்த்து வெளியே நின்றிருந்தார் டொக்டர். இருவரும் ஒருவரையொருவர் கண்டதும் புரிந்து கொண்டார்கள்.

டொக்டர் மாணவியின் பெற்றோரிடம் நான் MBBS படித்த ஒரு சாதாரண டொக்டர்தான். என்னால் சத்திர சிகிச்சை செய்ய முடியாது. ஆயினும் ஸுல்தான் பாதுஷா அவர்களின் கட்டளையை சிரமேற் கொண்டு அவர்களின் உதவியோடு இதைச் செய்கிறேன் என்று தனது சமையலறையிலிருந்த சாதாரண கத்தியால் மாணவியின் மார்பை கீறினார்.

அவ்வளவுதான். மார்பின் உள்ளே இருந்து பிலேட் துண்டுகளும், ஊசிகளும், கடலில் உள்ள ஊரீகளும், சிப்பிகளும் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக வெளிவந்தன. உள்ளே இருந்த எல்லாமே வெளி வந்த பிறகு டொக்டர் தனக்குத் தெரிந்தவாறு மருந்து செய்து மாணவியை அனுப்பி வைத்தார்.

சூனியப் பொருட்கள் யாவையும் எடுத்து சுத்தம் செய்தபின் அவற்றைக் கண்ணாடி போத்தல் ஒன்றில் போட்டு வைத்துக் கொண்டார்.

மாணவி மூன்று நாட்கள் மட்டும் தர்ஹாவில் தங்கியிருந்து பள்ளிவாயல் பேஷ் இமாம் மௌலவீ அவர்களிடம் கலிமாச் சொல்லி மூவரும் இஸ்லாம் மார்க்கத்தில் இணைந்து கொண்டார்கள்.

மார்பிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட குறித்த சூனியப் பொருட்களை நானும், என்னுடன் வந்தவர்களும் எங்களின் கண்ணால் கண்டோம்.

இன்னுமோர் அற்புதம். ஒரு நாள் வெள்ளியிரவு ஸுல்தான் இப்றாஹீம் பாதுஷா நாயகம் அவர்களின் தர்ஹாவில் ஒரு மணியளவில் அமர்ந்து ஓதிக் கொண்டிருந்தேன்.

தர்ஹாவுக்கு முன்னால் பெருங் கூட்டமொன்று கூடி நிற்பதைக் கண்ட நான் எழுந்து சென்று பார்த்தேன். சுமார் 50 பேர் கொண்ட ஒரு கூட்டம் வட்டமாக நிற்கிறது. கூட்டத்தின் நடுவே ஒருவன் சப்பணம் போட்டு அமர்ந்திருக்கிறான். அவனுக்கு எதிரில் ஒரு பெண் அமர்ந்து கொண்டு அவனைத் திட்டுகிறாள், சபிக்கிறாள். தனது கையை நாகப் பாம்பு படம் எடுத்தாடுவது போல் வைத்துக் கொண்டு அவனைத் தனது கையால் பாம்பு கொத்துவது போல் அவனைக் கொத்திக் கொண்டும், கேள்விகளைத் தொடர்ந்து கொண்டுமிருக்கிறாள்.

“அடேய் குடிகாரா! நாகப் பாம்பு வேஷம் போட்டு உன்னைக் கடித்து அழிப்பேன், சூனியத்தை எங்கே வைத்திருக்கிறாய்? சொல்லுடா” இவ்வாறு சொல்லிக் கொண்டே இருக்கிறாள். சனக் கூட்டத்தில் யாரிடம் விபரம் கெட்பதென்று இருக்கும் வேளை தர்ஹா ஜும்ஆப் பள்ளிவாயல் பேஷ் இமாம் மௌலவீ ஒருவர் நின்றதைக் கண்டேன். அவரை அழைத்து விளக்கம் கேட்டேன்.

அதற்கவர், நடுவில் இருப்பவன் ஒரு சூனியக் காரன். அந்தப் பெண்ணுக்கு சூனியம் செய்துள்ளான். அந்தப் பெண்ணின் கனவில் தோன்றிய ஸுல்தான் இப்றாஹீம் பாதுஷா, அவனின் தோற்றத்தை அந்தப் பெண்ணுக்கு கனவில் காட்டி இவன் இன்ன ஊரில், இன்ன தெருவிலுள்ள, இன்ன இலக்கமுடைய வீட்டில் இப்போது யாரோ ஒருவருக்கு சூனியம் செய்து கொண்டிருக்கிறான். இப்போது போனால் அவனைப் பிடிக்கலாம் என்று அவர்கள் சொன்னதையடுத்து தர்ஹாவின் தொண்டர்களிற் சிலர் சென்று அவனைப் பிடித்து வந்துள்ளார்கள். அவனிடம் எங்கே வைத்துள்ளாய் என்று சூனியம் செய்யப்பட்ட பெண் தற்போது கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறாள். அவன் இப்போது சொல்வான். சொன்னதும் தர்ஹாவின் தொண்டர்கள் அவனையும் அழைத்துக் கொண்டு அந்த இடத்திற்குச் சென்று சூனியப் பொருட்களைக் கொண்டு வருவார்கள். அதன் பின் அவன் தண்டிக்கப்படுவான் என்று என்னிடம் சொன்னார். இரவு மூன்று மணியாகிவிட்டதால் நான் தங்குமிடம் போய்விட்டேன். காலையில் வந்த போது பாழடைந்த கிணறொன்றில் அவன் வைத்திருந்ததை எடுத்து வந்து அவனுக்கு தண்டனையும் கொடுத்து விட்டார்கள் என்று மௌலவீ கூறினார்.

இன்னுமொரு அற்புதம். ஏர்வாடியை அடுத்துள்ள ஒரு கிராமத்தில் ஒருவரையொருவர் காதலித்து திருமணம் செய்து கொண்ட கணவனும், மனைவியும் ஆறு வருடங்கள் குழந்தைப் பாக்கியமமின்றி இருந்தார்கள். பண வசதியற்றவர்களாயிருந்ததால் பணம் செலவு செய்து வைத்தியம் செய்ய அவர்களால் முடியாமற் போயிற்று. அவ்விருவரும் வலீமாரின் பக்தர்களாயிருந்ததால் ஒரு நாளிரவு “தர்ஹா”வுக்கு வந்து குழந்தை கிடைப்பதற்கு நேர்ச்சை செய்து “பாதிஹா”வும் ஓதிவிட்டுச் சென்றனர்.

ஸுல்தான் இப்றாஹீம் பாதுஷா அவர்களின் அருளால் மனைவி கர்ப்பமானாள். எட்டு மாதங்கள் அவளின் எண்ணத்தில் மிகவிரைவாக நகர்ந்து சென்றன. ஒன்பதாம் மாதம் அவருக்கு அழகிய மகன் பிறந்தான். கணவனும், மனைவியும் குழந்தையுடன் தர்ஹா வந்து பிள்ளை வழங்கிய மகான் அவர்களின் இப்றாஹீம் என்ற பெயரையே பிள்ளைக்கும் சூட்டி மகிழ்வோடு சென்றனர்.

ஏந்தல் இப்றாஹீம் பாதுஷா வழங்கிய இப்றாஹீம் நாளொரு வண்ணம் பொழுதொரு மேனியாக ஆறு வயதை அல்லது பதினான்கு வயதை அடைந்ததும் காய்ச்சல் ஏற்பட்டு மரணித்துவிட்டார்.

ஒருவரையொருவர் கட்டித் தழுவி கண்ணீர் வடித்தவர்களாக இப்றாஹீமின் ஜனாஸாவை நல்லடக்கம் செய்யாமல் தந்தவரிடமே கொடுப்போம் என்று முடிவு செய்து ஜனாஸாவை தர்ஹாவுக்கு கொண்டு வந்து, ஸுல்தான் இபறாஹீம் பாதுஷாவே! குழந்தை தந்தது நீங்கள்தான். இப்போது எடுத்துக் கொண்டீர்கள். நீங்கள் விரும்பியதைச் செய்யுங்கள் என்று கூறிவிட்டு போயினர் பெற்றோர்.

ஜனாஸா தர்ஹா வாசற் படியில் இருக்கிறது. உள்ளூர் வாசிகளும், வெளியூர் வாசிகளும் கூட்டம் கூட்டமாக வந்து பார்த்துச் சென்றனர். பெற்றோர் போனவர்கள் போனவர்கள்தான். மூன்றாம் நாள் காலை ஜனாஸாவைக் காணவில்லை. செய்தி பரபரப்பானது. யார் வாடிப் போனாலும் ஏர்வாடி வாடாது. இப்றாஹீம் வழங்கிய இப்றாஹீம் தந்தையின் கப்றை முத்திமிட்டவராக நின்றிருந்தார். ஸுப்ஹானல்லாஹ்!

சுமார் பத்து வருடங்களுக்கு முன் ஏர்வாடி சென்ற நான் எனக்கு அறிமுகமான ஒருவரின் புத்தகக் கடையொன்றில் அவருடன் பேசிக் கொண்டிருந்தேன். அங்கு சுமார் 65-70 வயது மதிக்கத்தக்க, எடையும் சுமார் 200 கிலோ மதிக்கத்தக்க ஒருவர் கோல் ஊன்றியவராக வந்து அமர்ந்தார். கடைக்கார முதலாளி என்னிடம் இவரைத் தெரியுமா? என்று கேட்டார். தெரியாது என்றேன். இவர் ஸுல்தான் இப்றாஹீம் “கறாமத்”தால் மரணித்து உயிர் வந்த இப்றாஹீம் என்றார். அவரின் கை முத்தி அருள் பெற்றுக் கொண்டேன். நான் சந்தித்த நேரம் அவர் பாதுஷா நாயகத்தின் தென்னந்தோட்டத்தில் காவல் காரனாக இருந்தார்.

அன்பிற்குரிய வலீமாரின் பக்தர்களே! பக்தைகளே! அவர்கள் அருளை நீங்கள் பெற விரும்பினால் அவர்கள் பேரில் ஒரு “யாஸீன்” மட்டுமாவது ஓதுமாறு உங்களை அன்பாய்க் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.